Artykuły



NOWOCZESNE PARKI PARYŻA



PROJEKTOWANIE KRAJOBRAZU

Tworzenie ogrodu - jeśli dzieło się uda - jest sztuką ze wszystkich najwspanialszą, najśmielszą i uszlachetniającą zmysły bardziej niż jakakolwiek inna ze sztuk pięknych.
Knut Forsberg architekt ogrodów (1829-1895)

Nie bez znaczenia posłużyłam się cytatem Forsberga. Ogród jest miejscem, w którym żyjemy, codziennie na niego patrzymy, a w zmieniających się porach roku ma być źródłem naszych pozytywnych emocji. Podobnie jak dom powinien być tak urządzony żeby wypoczynek w nim sprawiał nam radość, przynosił spokój i wytchnienie po pracy. Właściwie dobrany styl ogrodu, jak i dobór roślin ma być spójny z otaczającą go przyrodą i architekturą naszego domu. Ma uwzględniać nasz gust, a jednocześnie stanowić kolejne wnętrze, w którym przyjdzie nam spędzać wolny czas. Najlepiej jak ogród i dom tworzą jedną komplementarną przestrzeń, a działka ma na tyle dużą powierzchnię, że można w niej wydzielić kilka wnętrz spełniających określone zadania.

Uwielbiam projektować ogrody, w których dominuje jeden kolor minimalnie uzupełniony drugą barwą. Biało-niebieskie , niebiesko-żółte, biało-różowe ogrody, kwitnące przez cały sezon tymi samymi barwami są niezwykłe, wnoszą spokój i subtelne piękno w nasze znerwicowane, pełne zawirowań życie. Ale również te mieniące się wszystkimi kolorami ogrody są urocze, a z racji swojej ekspresji barw pobudzają nas do działania. Kolor właściwie zastosowany może wyrazić charakter ogrodu. Przez odpowiednie użycie koloru lub gamy kolorystycznej można określić jego funkcje związane z wypoczynkiem, zabawą. Barwą możemy uczynić przestrzeń optycznie większą, mniejszą, cięższą lub lżejszą. Odpowiednio zastosowanym kolorem można ukryć wady lub ukazać zalety budynku. Kolor jest ogromnym środkiem wyrazu dla architekta.

Dla większości projektowanie ogrodu kojarzy się z odpowiednim doborem roślin i ich nasadzeniem. Ale dobór roślin to końcowy etap projektu. Najpierw architekt musi "poczuć miejsce", jego bliższe i dalsze sąsiedztwo, jego atmosferę, krajobraz otaczający, by te wrażenia zaowocowały dobrym projektem. Następnie trzeba zająć się układem przestrzennym, czyli kompozycją całego terenu. Wytyczeniem osi widokowych i komunikacyjnych. Bo odpowiednio wytyczone ścieżki, harmonijne przejścia między wnętrzami, rytm nasadzeń, skarpy, schody, zamknięte powierzchnie trawników, elementy wodne, podjazdy, stosownie dobrana nawierzchnia, mała architektura ogrodowa i wiele innych czynników stanowi o funkcjonalności i urodzie ogrodu. Niezwykle ważne są też warunki świetlne i glebowe terenu. Linie ścieżek mogą dynamizować bądź uspokajać krajobraz, a odpowiednio zaprojektowane oświetlenie ogrodu zmienia postrzeganie go za dnia i nocą.

Kolejnym krokiem w projektowaniu jest dobór roślin według ustalonej koncepcji barw i form architektonicznych tak, aby cieszyły nas przez cały rok. Powinny one być nie tylko piękne, ale nieść ze sobą jakieś przesłanie zgodne ze stylem ogrodu. Kolorystyczna aranżacja przestrzeni wymaga też znajomości oddziaływania barw na psychikę człowieka. Jednak największym wyzwaniem jest tworzenie kompozycji przestrzennych, które niezależnie od miejsca z jakiego na nie patrzymy zawsze prezentują się doskonale.

Barwy, formy roślin i ich sąsiedztwo mają ogromne znaczenie, ale dla doświadczonego architekta nie stanowi to już dużego problemu. Trzeba jeszcze tylko zadać sobie pytanie jak po kilku latach będzie wyglądał zaprojektowany teren, gdy rośliny osiągną docelową wysokość.

W projektowaniu zwykle te najprostsze rozwiązania są najlepsze, a pierwsza myśl koncepcyjna jaka nasuwa się po obejrzeniu terenu, który mamy zagospodarować jest najbardziej trafna.

Dla mnie projektowanie przestrzeni jest niezwykłą pasją, którą ciągle doskonalę.

JoAnna Węgrzynowicz-Becker



WIOSNA, ACH TO TY

Dzisiaj rano niespodzianie zapukała do mych drzwi
Wcześniej niż oczekiwałem przyszły te cieplejsze dni
Zdjąłem z niej zmoknięte palto, posadziłem vis a vis
Zapachniało, zajaśniało, wiosna, ach to ty.

Marek Grechuta (1945-2006)

Wspomnienia, jakże często doświadczamy ich wpływu na nasze tu i teraz. Wydobywające się na powierzchnię pozwalają nam zajrzeć w głąb siebie. To nie tylko cofanie się w przeszłość, ale także odkrywanie na nowo tego co jest w naszej podświadomości. Poprzez reakcję łańcuchową wywołują one następne wspomnienia i rozpoczyna się proces przypominania. Brakuje tu chronologicznego porządku, są urwane zdarzenia, na które nakładają się sceny pozornie nie mające ze sobą nic wspólnego. Tak naprawdę to wiąże je jakieś ogniwo, hasło które przywołuje je na nowo.

Wiosna - pora roku pełna magii budzącej się do życia przyrody. To słońce i mieniący się barwami ogród. Żółta forsycja, która zwiastuje jej nadejście. Złotokap wybuchający fontanną złocistych gron. Białe konwalie, niebieściuchne niezapominajki, fiołkowe lewkonie, aromatyczny liliowy bez. Długo, by wymieniać kolory i kwiaty wiosny. Dla mnie to doświadczanie piękna natury było i jest niezwykle ważne, porusza mnie, z niego czerpię swoje pomysły. Noszę je potem w sobie i wykorzystuję w swoich projektach. Te wizualne wrażenia potęguje unoszący się w powietrzu zapach ziemi, kwiatów, deszczu, świeżo skoszonej trawy. Jakże trafne są tu słowa Immanuela Kanta, który mówił, że: "W naturze boskość dotyka nas bezpośrednio". Od zawsze czułam się częścią tej kwitnącej rodziny. Brałam niemy, pełen zachwytu udział w niekończącym się dialogu ptaków, kwiatów, słońca i błękitu nieba.

"Istnieje magia malarstwa i wiersza, filmu, słów i obrazów, istnieje czar skrzących się myśli"- pisze Peter Zumthor w książce Myślenie architekturą, którą czytam. "Istnieje również magia tego, co realne, materialne, cielesne, rzeczy, które mnie otaczają, które widzę i wącham, dotykam i słucham. Bywają takie chwile, kiedy ów czar, który wywiera na mnie określone otoczenie architektoniczne czy krajobrazowe albo też określone środowisko, nagle jest obecny, pojawia się jak powolne wzrastanie duszy, którego wpierw w ogóle nie zauważam." - mówi autor.

Wiosna tkwi we mnie wspomnieniami przez cały rok. Odzywa się najpiękniejszym echem w najbardziej nieoczekiwanych momentach, a kwiaty są dla mnie jak magdalenki dla Marcela Prousta. Nigdy nie więdną i nie tracą barw, ich zapach przechwytują nozdrza. Potrafię poczuć pod palcami dotyk aksamitnych płatków, szorstkość liści, łuskowatą korę drzew. Kiedy przymykam oczy pojawiają się obrazy. Chwile, które mogą istnieć poza wszelkimi zegarami, barwny collage wiosennych dni.

Pomyślcie państwo teraz, wiosną o swoim najbliższym otoczeniu z pewnością można uczynić je jeszcze piękniejszym. Zapraszam do współpracy.

JoAnna Węgrzynowicz-Becker



STYLE W OGRODZIE

"Można sobie wyobrazić, że ogród to swego rodzaju teatr. Drzewa i krzewy, wraz z fragmentami murów ogrodzenia i ścieżkami tworzą dekorację, rośliny są aktorami, a inne elementy to rekwizyty."
Joan Clifton, współczesna projektantka ogrodów

Ogród przy zachowaniu swojej niepowtarzalności powinien być zaprojektowany w jakimś stylu. Styl ma określać upodobania właściciela i równocześnie pasować do architektury domu i otaczającego krajobrazu.

W swojej pracy często spotykam się z sugestią inwestora, żeby ogród był nowoczesny, a jego pielęgnacja zajmowała jak najmniej czasu. Nowoczesność w ogrodzie najczęściej kojarzy się z minimalizmem i estetyczną surowością. A jak jest faktycznie?

OGRÓD NOWOCZESNY

W związku z tym, że ogród powinien odzwierciedlać otaczającą architekturę, nowoczesny styl najbardziej będzie pasował do budynków powstałych w modernizmie 1910 -1940 r., oraz pod koniec XX w. i współcześnie. Wszelka formalna architektura jest tu jak najbardziej odpowiednia. Odradzam ten styl przy domu typu dworek.

W nowoczesnym ogrodzie sadzimy rośliny architektoniczne (o geometrycznych kształtach ), topiary ( rośliny formowane) sytuujemy je rytmicznie. W takim ogrodzie nie może zabraknąć traw ozdobnych. Paleta barw zredukowana zostaje do dwóch, trzech kolorów, często stosowanych na zasadzie kontrastu. Rośliny są dobierane ze względu na kształt i fakturę, kolor i kwiaty nie mają większego znaczenia. Drzewa i krzewy zimozielone są niezbędnym składnikiem tych ogrodów, tworzą ozdobne przez cały rok struktury. Przy wytyczaniu ścieżek, trawników, podjazdów wiele jest kątów prostych, bądź miękkich zaokrąglonych kształtów, odzwierciedlają one regularne formy geometryczne.

Znaczącym elementem nowoczesnego ogrodu jest woda. Odbija światło, rośliny, przedmioty, jednocześnie wprowadza dźwięk i ruch. Urządzenia wodne umieszcza się w postaci ścian wodnych, basenów, stawów kąpielowych lub przynajmniej fontann o geometrycznych kształtach.

Detale architektoniczne wykonuje się ze stali nierdzewnej, szkła, betonu, kamienia, drewna bądź plastiku. Ważne jest również oświetlenie. Światło traktowane jest tu z niezwykłą dbałością. Stosuje się światła punktowe skierowane na korony drzew, oświetlenie rzeźby, fontanny itp.